وبلاگ

یک سوال از دکتر برند؛ اگر دروازه های تجارت اروپا باز شود، آیا باز هم ایرانیان اجناس چینی می خرند؟

بنده یعنی دکتر برند به همراه اعضای تیم در طی روز جلسات متعدد بازاریابی و برندسازی در شرکت های مختلف داریم.

دیروز بعد از جلسه صبح وقتی با اعضای تیم برای بررسی یک موضوع دور هم جمع شده بودیم به یک نقطه مشترک رسیدیم و آن هم این بود که قیمت خرید محصولات متفاوت تجار ایرانی از شرکت های چینی هر قدرهم که کم باشد با حاشیه سود ۵۰ الی ۸۰ درصدی به دست توزیع کنندگان و بنکداران بازار می رسد و آن ها اگر سرمایه گذاری جهت انبار نمودن کالا داشته باشند حداقل سودی معادل ۲۵ تا ۵۰ درصد بر روی محصول خریداری شده می کِشند و در نهایت اگر فروشنده نهایی نیز محصول مورد نظر را با سود ۲۰ تا ۱۰۰ درصد (بنا به نوع و ماهیت محصول) محصول را به دست مصرف کننده نهایی می رساند.

به عنوان مثال این گونه در نظر بگیرید که هزینه های تمام شده محصولی (شامل خرید، گمرکات، حمل و نقل) برای یک تاجر ۱۰۰٫۰۰۰ تومان بشود. این محصول حداقل ۱۵۰٫۰۰۰ تومان به دست بنکدار می رسد، ۲۳۰٫۰۰۰ تومان به دست  فروشنده نهایی می رسد و در نهایت ۴۰۰٫۰۰۰ تومان به دست مصرف کننده نهایی می رسد.

شاید بگویید که این گونه حساب و کتاب و محاسبه ایراد دارد ولی دکتر برند حاضر است این را به شما ثابت کند که محاسبه این اعداد و ارقام برای اجناس و فروشندگان محصولات چینی به صورت حداقل حساب شده است.

اینکه چرا این قدر درصدهای احتسابی بالا هستند بسیار متعدد و متفاوت است. از هزینه های اجاره، سود سرمایه گذاری، افزایش درصد تورم، افزایش هزینه سربار و عوامل متعدد دیگری در این مورد نقش دارند که قصد ندارم در این موضوع بحث کنم. اما آیا فکر کرده اید که یک محصول اروپایی که قیمت آن ۱۰۰ دلار معادل ۱۰۰٫۰۰۰ تومان بوده است و هم اکنون با افزایش قیمت دلار به ۳۰۰٫۰۰۰ رسیده است اگر در تیراژ مناسب و یا با یک روش مدرن به دست مصرف کننده برسد چه قدر خواهد بود!!!

شاید فکر کنید که اگر دروازه های تجارت ایران به صورت کامل باز شود، برخی از تجار ایرانی به سراغ کشورهای دیگر خواهند رفت و در نتیجه روند کنونی که در فرایند خرید محصولات چینی وجود دارد بر روی کشورهای اروپایی خواهد رفت. بدین معنا که محصولات با برندهای معتبر از کشورهای اصلی اروپایی سه برابر قیمت حال حاضر همان محصولات با برند های متفرقه چینی وارد خواهند شد. و در نتیجه کالای چینی در رقابت قیمتی برنده می شود!

یک سوال از دکتر برند؛ اگر دروازه های تجارت اروپا باز شود، آیا باز هم ایرانیان اجناس چینی می خرند؟

اما می خواهم نظر شما به یک بعد دیگر هم جلب کنم. شاید قبل از ایجاد تحریم ها در ایران، توسعه شبکه های توزیع مدرن کالا آنچنان که امروز در اقسا نقاط جهان پیشرفت کرده است، وجود نداشت. اما باید بدانید که امروز واسطه های اینترنتی بسیار رشد کرده اند. برخی از واسطه ها متعلق به شرکت های اصلی تولید کننده و برخی دیگر به صورت مستقل فعالیت می کنند. بدین معنا که اگر دروازه های تجارت کشور باز شود و شما یک محصول را ۱۰۰ دلار بر روی سایت شرکت تولید کننده ببینید، برآورد هزینه آن را به ریال یا تومان انجام می دهید (در حدود ۳۰۰٫۰۰۰ تومان) و با هزینه های در حدود ۱۵ تا ۲۰ دلار آن کالا به دست شما خواهد رسید. یعنی در بدترین حالت در حدود ۳۶۰٫۰۰۰ تومان کالا به دست شما خواهد رسید!

بد نیست بدانید که راه اندازی فروشگاه های زنجیره ای صنایع غذایی با هدف کاهش هزینه های توزیع مورد تشویق توسط دولت قرار گرفت و بدین ترتیب واردات اغلب محصولات غذایی دیگر مقرون به صرفه حتی از چین نیست. اما در مورد محصولاتی که مزیت رقابتی در تولید آن ها وجود ندارد، تجارت به روش های کنونی از کشور چین قطعاً دچار مشکل خواهد شد.

حالا مصرف کننده ایرانی مختار است که کالای با کیفیت پایین چینی را بخرد و یا کالای با کیفیت بالای اروپایی را ! در این مرحله از انتخاب، قطعاً کالاهای با کیفیت اروپایی که دارای برند معتبر است، موفق خواهد بود.

اعضای تیم دکتر برند آینده اقتصاد و مصرف جامعه ایرانی را متفاوت از وضعیت کنونی ارزیابی می کنند. چه در مورد کالاهای چینی و چه در مورد کالاهای اروپایی.

یک سوال از دکتر برند؛ اگر دروازه های تجارت اروپا باز شود، آیا باز هم ایرانیان اجناس چینی می خرند؟

This Post Has بدون دیدگاه